سخن سردبیر شماره هشتم و نهم

زمان تحول است

جامعه کوتاه مدت
نوشته شده توسط admin

برجام با شتاب فزاينده‌اي ارکان تصميم‌سازي و تصميم‌گيري کشور را تحت تأثير قرار داده است. هيئت‌ها و گروه‌هاي سياسي و تجاري خارجي مرتب به کشور رفت‌وآمد مي‌کنند و عده بسياري اميدوارند که قفل‌هاي اقتصادي به اين طريق گشوده شود.

بيراه نيست که فعالان صنعت فناوري اطلاعات و ارتباطات نيز چشم‌به‌راه اين تحول نشسته‌اند و اميد به گشايش دارند. حتي زمزمه‌هاي همکاري يکي- دو شرکت نرم‌افزاري نيز با طرف‌هاي خارجي شنيده مي‌شود و تحرکات اندکي براي بازاريابي کالاها و خدمات فناورانه ايراني در کشورهاي ديگر ديده مي‌شود.

اما به نظر مي‌رسد که فناوران ايراني تنها به دنبال صرف برقراري ارتباط با طرف خارجي هستند ولي آمادگي اين ارتباط وجود ندارد. يعني تحولي که اين ارتباط در نحوه کسب‌وکارها و روش‌هاي انجام کار باعث مي‌شود، ناديده انگاشته مي‌شود. نکته‌اي که مي‌تواند به يکي از نقاط شکست همکاري ايراني‌ها با خارجي‌ها تبديل شود.

هيچ کسب‌وکاري نيست که بدون بازتعريف خود بتواند به موفقيت مستمر اميد داشته باشد و اين موضوع علي‌الخصوص در کسب‌وکارهاي فناورانه نمود بيشتري دارد. نگاهي به چند کسب‌وکار موفق آنلاين مانند کافه بازار يا ديجي کالا نشان مي‌دهد که با گشوده شدن راه‌هاي ارتباط با جهان و ورود رقباي خارجي، تا چه اندازه اين کسب‌وکارها آسيب‌پذير و شکننده هستند و چقدر مي‌توانند اين الگوهاي موفق ملي به نمونه‌هاي شکست‌خورده‌ ملي تبديل شوند.

همين امر را مي‌توان در شرکت‌هايي که تاکنون تجهيزات يا کالاهايي را باواسطه به کشور وارد مي‌کردند نيز مشاهده کرد. شرکت‌هاي بزرگ و کوچکي که تجهيزات شبکه يا ذخيره‌سازي را به کشور وارد، نصب و راه‌اندازي مي‌نمودند و گارانتي ارائه مي‌کردند، اگر با توزيع‌کنندگان اصلي روبرو شوند چه سرنوشتي خواهند داشت؟

اينجا فقط صحبت از حمايت از اين کسب‌وکارها يا ممانعت از ورود رقباي قدرتمند خارجي نيست. بحث بر سر اصلاح، تغيير يا بازتعريف الگوهاي سازماني و مدل‌هاي کسب‌وکاري است که بايد انجام شود.

ما معمولا علاقمنديم که رويکرد “منتظر باشيم و ببينيم” را پيش بگيريم، مگر آنکه تهديد خيلي نزديک يا جدي باشد. اما بد نيست که اين سئوالات را از کسب‌وکارمان بپرسيم: آيا ساختار شرکت يا سازمان ما براي همکاري با يک شرکت بين‌المللي آماده است؟ فرم‌ها، رويه‌ها، اتوماسيون اداري، گردش کار و غيره. آيا کسب‌وکارمان مزيتي رقابتي دارد يا مبتني بر رانت تحريم، رانت اطلاعات، رانت مالي و غيره بنا شده است. آيا برنامه‌هاي نگهداشت مناسب نيروي انساني داريم؟ آيا برنامه‌هاي افزايش کارايي يا بهره‌وري در سازمانمان داريم و آياهاي ديگر.

لطفاً در بخش فراصنعت فاواي اين شماره، مقالات بازتعريف کسب‌وکار و نوآوري برافکن را بخوانيد.

درباره نویسنده

admin

دیدگاهتان را بنویسید