شماره سوم فراصنعت فاوا

سرمايه‌ گذاری ریسک پذير در استارتاپ‌ ها و تاثير آن بر اقتصاد کلان آمريکا

سرمايه‌ گذاری ریسک پذير در استارتاپ‌ ها
نوشته شده توسط admin

میزان سرمایه‌گذاری ریسک پذیر، سالانه فقط معادل 0.2 درصد از کل اقتصاد آمریکا را تشکیل می‌دهد در حالی که شرکت‌های حمایت شده از سوی این سرمایه‌گذاران حدود 21 درصد از اقتصاد آمریکا را تشکیل می‌دهند.

در واقع به ازای هر 1 دلار سرمایه‌گذاری ریسک پذیر در بازه زمانی منتهی به 2010 ریسک پذیران 6.27 دلار درآمد کسب کرده‌اند. طبق آمار سال 2010 آمریکا حدود 462 شرکت ریسک پذیر در آمریکا فعالیت کرده و هرکدام به صورت میانگین 150 میلیون دلار سرمایه‌گذاری داشته که در مجموع حدود 22 میلیارد دلار در 2749 شرکت سرمایه‌گذاری داشته اند.

همچنین در بخش اشتغال، شرکت‌های تحت پوشش و حمایت ریسک پذیران توانسته اند 11.9 میلیون شغل ایجاد کنند که حدود 11 درصد از اشتغال بخش خصوصی را تشکیل می‌دهد و بالغ بر 107.3 میلیون نفر است. این آمار تاثیر مهم آنها در کارآفرینی را نشان می‌دهد و همین مسئله باعث توجه ویژه دولت و قانون گذاران به تسهیل فرآیندهای آن‌ها شده است.

اهمیت این بخش را می‌توان از اشاره‌های متعدد رقیبان انتخاباتی آمریکا در کارزارهای انتخاباتی حدس زد. رسانه‌‌ها نیز در این حوزه فعال شده‌اند و به برگزاری برنامه‌هایی جذاب با رویکرد دیدار صاحبان ایده با سرمایه‌گذاران و به نمایش گذاردن چالش ها و دشواری‌های این بحث، معضلات را به تصویر می‌کشند که بر فرهنگ عمومی تاثیر فوق العاده‌ای دارد. از جمله برنامه Shark Tank از تلویزیون TABC پنل هایی برای گفتگوی سرمایه‌گذاران و کارآفرینان ایجاد کرده است.

میزان سرمایه‌گذاری ریسک پذیر، سالانه فقط معادل 0.2 درصد از کل اقتصاد آمریکا را تشکیل می‌دهد در حالی که شرکت‌های حمایت شده از سوی این سرمایه‌گذاران حدود 21 درصد از اقتصاد آمریکا را تشکیل می‌دهند.

در واقع به ازای هر 1 دلار سرمایه‌گذاری ریسک پذیر در بازه زمانی منتهی به 2010 ریسک پذیران 6.27 دلار درآمد کسب کرده‌اند. طبق آمار سال 2010 آمریکا حدود 462 شرکت ریسک پذیر در آمریکا فعالیت کرده و هرکدام به صورت میانگین 150 میلیون دلار سرمایه‌گذاری داشته که در مجموع حدود 22 میلیارد دلار در 2749 شرکت سرمایه‌گذاری داشته اند.

همچنین در بخش اشتغال، شرکت‌های تحت پوشش و حمایت ریسک پذیران توانسته اند 11.9 میلیون شغل ایجاد کنند که حدود 11 درصد از اشتغال بخش خصوصی را تشکیل می‌دهد و بالغ بر 107.3 میلیون نفر است. این آمار تاثیر مهم آنها در کارآفرینی را نشان می‌دهد و همین مسئله باعث توجه ویژه دولت و قانون گذاران به تسهیل فرآیندهای آن‌ها شده است.

اهمیت این بخش را می‌توان از اشاره‌های متعدد رقیبان انتخاباتی آمریکا در کارزارهای انتخاباتی حدس زد. رسانه‌‌ها نیز در این حوزه فعال شده‌اند و به برگزاری برنامه‌هایی جذاب با رویکرد دیدار صاحبان ایده با سرمایه‌گذاران و به نمایش گذاردن چالش ها و دشواری‌های این بحث، معضلات را به تصویر می‌کشند که بر فرهنگ عمومی تاثیر فوق العاده‌ای دارد. از جمله برنامه Shark Tank از تلویزیون TABC پنل هایی برای گفتگوی سرمایه‌گذاران و کارآفرینان ایجاد کرده است.

میزان موفقیت سرمایه‌گذاران ریسک‌پذیر

شرکت‌های سرمایه‌گذار ریسک پذیر، حدود 7 تا 10 سال بر شرکت‌های نوپا سرمایه‌گذاری می‌کنند. این نشان از نوع نگرش بلند مدت و با تحمل، به سرمایه‌گذاری نوپا ها دارد. سود را زمانی به دست می‌آورند که شرکت به مرحله عرضه عمومی برسد.

به طور متوسط از هر ده شرکت نوپای سرمایه پذیر موجود در پورتفولیوی ریسک پذیر، با گذشت کمتر از دو سال شش شرکت در فضای رقابتی کسب و کار شکست می‌خورند. از چهار شرکت باقیمانده فقط دو شرکت به حیات خود با حاشیه سود پایین ادامه می‌دهند یکی از دو شرکت سودآور بین سه تا پنج برابر و دیگری بیش از ده برابر سرمایه‌گذاری اولیه بازدهی خواهد داشت.

بدین ترتیب در مجموع از سبد سرمایه‌گذاری ریسک پذیران، سود بالاتری نسبت به سرمایه‌گذاری متعارف انتظار می‌رود.

به صورت میانگین 20 درصد شرکت‌های ریسک پذیر سودهای هنگفتی نصیب صاحبان سرمایه می‌کند.

Amrica-01

Amrica-02

سود حاصل از خارج شدن یک شرکت موفق از Portfolio صرف سرمایه‌گذاری مجدد بر روی سایر شرکت‌های نوپا می‌شود.

ریسک پذیران در تمام دوره‌های چرخه عمر، وارد صنعت ها نمی‌شوند و با توجه به ویژگی‌های این نوع سرمایه‌گذاری که لازم است ارزش شرکت ها در یک بازه 3 تا 7 ساله چند برابر شود تنها به صنایعی توجه دارند که دوران رشد یا پیدایش سریعی داشته باشند. صنایعی نظیر نرم‌افزار یا فناوری اطلاعات. نمودار زیر درصد سرمایه‌گذاری ریسک پذیران در صنایع مختلف را در سال 2010 نشان می‌دهد.

ریسک پذیرها در چرخه‌های عمر نوپاها به سرمایه‌گذاری در مراحل متاخر یا Later Stage تمایل بیشتری دارند تا مراحل ابتدایی، با این همه مجموعه‌ای از ریسک پذیران دوره آغازین معروفند به سرمایه‌گذاری با ریسک بالاتر بر کسب و کارهای در مرحله کشت ایده علاقه نشان می‌دهند و در این حوزه با فرشته‌های حرفه‌ای رقابت می‌کنند. نمودار بعد درصد سرمایه‌گذاری ریسک پذیران را براساس مرحله ورود در بازه 1985 تا 2011 نشان می‌دهد.

Amrica-03

تفاوت سرمایه‌گذاری ریسک پذیر با سایر روش‌های سرمایه‌گذاری

سرمایه‌گذاری در حوزه استارتاپ بر مشارکت مبتنی است و برخلاف روش‌های متداول که سود مشخصی برای تامین کننده در نظر گرفته می‌شود، بر ریسک مبتنی است و افق مالی ثابت و مشخصی ندارد. همچنین در حالت ریسک پذیر نقش آنها با تامین نیاز مالی کسب و کار پایان نمی‌پذیرد و سرمایه‌گذار بر امور اجرایی نظارت داشته، به ارائه مشاوره، آموزش و کمک‌های لازم جهت به ثمر نشستن و سودآوری کسب و کار نوپا(استارتاپ) نیز توجه دارد.

به علاوه در این روش برخلاف شیوه‌های کلاسیک دانش فنی و مالکیت معنوی ایده در کنار مجموعه تلاش ها و گام‌های تیم صاحب ایده تا مرحله ورود سرمایه‌گذار و بررسی‌های اقتصادی و مالی در مکانیزم اجرایی تامین مالی توسط ریسک پذیران بسیار دقیق تر و قوی تر طراحی می‌شود تا با کاستن نرخ شکست در پروژه‌های منتخب، در نهایت مجموع بازدهی سبد سرمایه‌گذاری‌های صورت گرفته، با وجود بالاتر بودن نرخ شکست در این روش نسبت به روش‌های متداول، بالاتر باشد. شکل زیر میزان ریسک و بازدهی در روش‌های مختلف سرمایه‌گذاری را مقایسه می‌کند.

مقایسه دیگری نیز بین روش تامین مالی از طریق تسهیلات و روش سرمایه‌گذاری ریسک پذیر از نظر شاخص‌های مختلف اقتصادی ارائه شده است که در نمودار رو به رو دیده می‌شود.

همچنان که این نمودار نشان می‌دهد ریسک پذیرها (آبی روشن) از نظر بازدهی سرمایه‌گذاری دید بلند در سرمایه‌گذاری و توانمندسازی بنگاه ها، بیشترین امتیاز ممکن را در قیاس با روش تسهیلات (آبی تیره) دارند و تنها از نظر نیاز به وثیقه است که به سبب ویژگی‌های خاص این روش چندان قوی عمل نمی‌کنند.

Amrica-04

Amrica-05

قالب و شیوه‌های سرمایه‌گذاری در ریسک پذیرها 

شرکت‌های ریسک پذیر سرمایه‌گذاران ماهری هستند که به صورت بلندمدت فعالیت می‌کنند. آنها بخشی از سرمایه خود را از موسسات حقوقی مانند بیمه، بانک، صندوق‌های بازنشستگی، اوقاف مالی هدیه شده و… تامین و سرمایه متعلق به سرمایه‌گذاران جزء را مدیریت می‌کنند. افرادی که سرمایه می‌آورند شریک مالی (Limited partner) و کسانی که سرمایه را مدیریت می‌کنند شریک مدیریتی (General partner) می‌شوند.

یکی از قالب‌های رایج در این نوع سرمایه‌گذاری تاسیس صندوق‌های سرمایه‌گذاری ویژه است. در این روش موسسان صندوق‌های سرمایه‌گذاری ریسک پذیر را بیشتر در میان سرمایه‌گذاران نهادی دارای دید بلند مدت نظیر صندوق‌های بیمه و بازنشستگی شرکت‌های سرمایه‌گذاری و هلدینگ‌های صنعتی بزرگ می‌توان یافت. مدیریت این صندوق ها به شرکت‌های صاحب تخصص و تجربه در سرمایه‌گذاری ریسک پذیر واگذار می‌شود. برخی از این شرکت ها گاه به صورت همزمان مدیریت چند صندوق را به عهده دارند.

برای راه اندازی یک صندوق سرمایه‌گذاری بین 1 تا 1.5 درصد از سرمایه صندوق به عنوان حق الزحمه موسسان در نظر گرفته می‌شد. برای هزینه‌های اداره آن نیز سالانه بین 2.5 تا 5 درصد سرمایه صندوق به عنوان حق الزحمه ثابت مدیریتی به مدیر صندوق پرداخت می‌شود.

در پایان دوره فعالیت صندوق و پس از نقد کردن دارایی ها و حسابرسی، بخشی از سود به عنوان نمونه 20 درصد به عنوان سود عملکرد به مدیریت صندوق پرداخت و مابقی میان سرمایه‌گذاران تقسیم می‌شود.

بازده سالانه مورد انتظار برای این صندوق ها در آمریکا در افق 10 ساله حدود 20 درصد برآورد می‌شود در حالی که بازده مورد انتظار از بورس در همین افق زمانی سالیانه حدود 7 درصد برآورد شده است. این فرایند در شکل زیر به تصویر کشیده است:

سایت اینترنتی انجمن ملی سرمایه‌گذاران ونچر حاوی مطالب و مستندات مفیدی درباره این شرکت ها است. مجموعه‌های سرمایه‌گذاری ریسک پذیر فرایند خاصی را برای عمل خود دارند و طی آن مجموعه‌ای از اقدامات و فعالیت‌ها را برای دستیابی به هدف سرمایه‌گذاری خود دنبال می‌کنند. نمودار زیر این مراحل را نشان می‌دهد.

تکثیر سرمایه‌ گذار

نکته جالب این است که مکانیزم سرمایه‌گذاری به گونه‌ای تعریف شده است که در آینده نوپاهای موفق که اکنون شرکت‌های بزرگی شده اند خود بزرگ ترین حامی استارتاپ‌ها و وزنه‌ای بزرگ در آن صنعت می‌شوند زیرا خود بیشترین سود را از آن برده اند و این به معنای تکثیر مستمر حامیان از میان پرورش یافتگان و یک دوره دائمی بهره وری است.

به عنوان مثال شرکت گوگل به صورت رسمی حامی کارآفرینان می‌شود یا جک دورسی بنیانگذار تویتر در اینستاگرام سرمایه‌گذاری می‌کند..

درباره نویسنده

admin

دیدگاهتان را بنویسید